Dwars door Oeganda 2019 - Raf

26 februari tot en 9 maart 2019


vorige dag Fotoalbum dag 3 volgende dag

Dag 3: verder fietsen door Lake Mburo NP en verder naar Mbarara


Na een tijdje genoten te hebben van een prachtige zonsopgang boven het park, schuiven we aan voor het ontbijt. Vandaag staat onze tweede fietstocht op het programma. Normaal gesproken zouden we starten vanaf de lodge maar door problemen met de geldigheidsduur van onze inkomtickets, zullen we eerst een stukje met de bus rijden. Dus eerst moeten de fietsen voor de eerste keer boven op de minibusjes gemonteerd worden en dat is in het begin even zoeken hoe het moet.

Uiteindelijk staat alles netjes op de fietsrekken en vertrekken we voor een korte busrit door het park. Ik heb me vooraan naast Amos onze buschauffeur genesteld en dat beklaag ik me niet want zo zit ik de volgende kilometers in de loge om nog wat wild te spotten. Weer worden er zebra's en impala's gespot en ditmaal ook een mooie waterbok.

Druk verkeer onderweg Lang moeten we niet rijden vooraleer de bus stopt. Fietsen afladen en dan is het starten voor onze eerste vrije rit. Iedereen kreeg gisteren een fiets-gps en een walkie talkie. Het is dus simpel, je volgt het traject en bij problemen kan je iemand oproepen.

Snel na het vertrek rijden we met een leuk klein groepje vooraan. We rijden heel wat kilometers langs vrij dichte begroeiing maar als we dan toch eens langs een open plek rijden, zien we vaak impala's op de vlucht slaan. Twee keer zie ik ook iets voor me een mangoeste de weg oversteken. Op zeker moment versnel ik wat om een leuke plek te zoeken om mijn kompanen te fotograferen als ze voorbijkomen. Het is echt fijn om zo op je eentje door de Afrikaanse natuur te fietsen.

Niet zo heel lang na het vertrek komen we bij de parkuitgang en daar staat Frans, een van onze begeleiders, ons samen met Mia, een niet-fietsende deelnemer, ons op te wachten met onze lunch. We nemen onze tijd om alles weer bij te vullen en wanneer de andere fietsers arriveren zetten wij onze weg verder.

We rijden nu het park uit en komen tussen dorpjes, weides en akkers terecht, een heel ander zicht. Een paar keer moeten we gedwongen in de remmen omdat een kudde geiten of koeien ons de weg versperd. Het wordt ondertussen ook snikheet. Mijn fietscomputertje geeft temperaturen aan van boven de 40°C in de zon! Als er dan bovendien een mooie lange steile helling aankomt, besef ik weer waarom fietsen zoveel voldoening kan geven.

De hitte doet ons besluiten om af te spreken om bij het volgende dorpje met een winkeltje met koude dranken te stoppen. Jammer genoeg komen we dat niet meteen tegen. Op zeker moment denk ik een café gevonden te hebben want voor een huisje staan mensen te biljarten. Fluks stap ik op het huisje toe waarvan ik denk dat het een café zal zijn, maar ik sta bij de kapper ... Ook hier geen koude drankjes ...

In een van de volgende dorpjes denken we dat er een feest aan de gang is want we zien allemaal blauwe stoeltjes klaar staan en mensen in mooie kleren. Net op tijd beseffen we dat het toch niet echt een feest is en rijden verder. Iets verderop stoppen we en krijgen we van een man te horen dat er een begrafenis op til is maar dat het lichaam nog onderweg is. Gelukkig stopten we hier niet om iets te drinken ...

Goed werk in de carwash Mijn gebrek aan MTB-ervaring laat zich ook eens gelden. Op zeker moment rijden we een weggetje in dat wat modderig ligt en net wanneer ik aan het drinken ben, doemen er enkele grote modderpoelen op. Iedereen kan die netjes ontwijken, maar ik rij er pardoes in. Gelukkig kan ik me rechthouden anders had ik er mooi uitgezien. Het is nu door de opspattend modder gemengd met koeie... al erg genoeg!

Uiteindelijk moeten we wachten tot we op de eerste asfaltbaan komen in de buurt van Mbarara vooraleer we kunnen stoppen voor een koude drink. We zitten goed op schema en nemen een verdiende rustpauze. Bart en Luc beslissen echter om naar een riviertje iets verderop te rijden, ze zullen iets laten weten via de walkie talkie als het er de moeite is. We horen een hele tijd niets en als ze dan toch iets laten weten is het niet verstaanbaar. We gaan hen dan maar zoeken. Na wat verkeerd rijden, komen we bij hen aan op een leuke plek bij het riviertje. Mensen staan er hun boda boda's (brommertaxi's) te poetsen en een aantal kinderen vragen om met onze fietsen te mogen rijden. We zetten onze zadels lager en zien hoe behendig die jonge gastjes zijn met hun blote voeten op de klikpedalen!

Na een tijdje besluiten we verder te fietsen en komen midden in de laatste groep terecht. We fietsen dan ook gegroepeerd Mbarara binnen en dan zie ik plots mijn kans. Een carwash! Ik overleg even met Walter en even later zijn de ijverige carwashers flink in de weer met onze fietsen. Vooral de mijne had het nodig na mijn duik door de modderpoel! De jongens leveren schitterend werk voor een schappelijk bedrag. Koen die in de volgwagen staat te wachten omdat we nu de laatsten van de groep zijn, krijgt de melding dat de anderen in een pub zitten iets verderop en rijdt toch al maar door. De lokroep van een frisse pint is blijkbaar te sterk.

Met onze blinkende fietsjes zetten we onze weg verder en zitten we even later bij op het terras van de lokale pub. Na een verkoelende pint, zetten we onze weg verder naar ons hotel van vannacht: het Palm World Hotel.

Na een deugddoende douche genieten we in de tuin nog na van extra verdiende verfrissing. Ook na het avondeten, wordt er nog tussen pot en pint nagekaart. Vandaag was het een fijne fietsdag met een goede 50 kilometer op de teller. Op naar meer!