Dwars door Oeganda 2019 - Raf

26 februari tot en 9 maart 2019


vorige dag Fotoalbum dag 7 volgende dag

Dag 7: lange transfer met de bus naar Murchison Falls NP


Vandaag een lange dag met een relatief kort verslag. We gaan een hele dag bussen want we moeten een lange transfer maken van Fort Portal naar het Red Chilli Rest Camp in het Murchison Falls National Park.

De totale rit is een dikke 350 kilometer. Voor de middag leggen we een kleine 200 kilometer af tot in Hoima. Deze rit verloopt vrij vlot over goede wegen. Alleen de minibusjes hebben pech want zij hebben af te rekenen met 2 lekke banden. Jammer genoeg zitten we zo wat lang "gevangen" in het hotel waar we onze lunch nuttigen. Het had misschien leuker geweest om de gezellige drukte van het centrum even te kunnen gaan opzoeken. Bij onze vorige reis kon Veerle hier een paar mooie stoffen kopen en dat ik voor haar graag opnieuw gedaan.

Na de lunch rijden we verder richting Murchison Falls NP. Tot Massindi is de weg nog steeds geasfalteerd maar iets daar voorbij wordt de weg onverhard en moeten we nog een 70 kilometer naar de watervallen waaraan het park zijn naam ontleent.

Murchison Falls Na een tijdje komen we in grote wegenwerken terecht en wat blijkt, de Chinezen zijn onder het mom van toerisme een brede baan aan het aanleggen dwars door het park. Uiteindelijk zou er een brug over de Nijl moeten komen waar nu nog de overzet is en zou de weg ook de noordelijke kant van het park dwarsen. Het toerisme motief is maar een schaamlapje. De echte reden voor deze werken is het feit dat er in het park olie gevonden is. Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst van dit prachtige park! Met pijn in het hart zie ik het gigantische litteken dat deze brede bouwwerf in het park achterlaat.

Na een hele rit komen we dan uiteindelijk aan bij de Murchison Falls. De Nijl stort zich hier langs twee watervallen 43 meter lager. De achterste waterval (Freedom Falls) kunnen we van hieruit niet zien maar de Murchison Fall kunnen we wel bewonderen in haar brute kracht. De Victorianijl perst zich hier door een kloof van minder dan 10 meter breed en dat ziet er erg spectaculair uit. Ik had graag een eindje gewandeld langs de trail die naar de voet van de waterval leidt maar jammer genoeg hebben we daar de tijd niet voor en bovendien moet je blijkbaar 15 USD betalen om die trail te mogen gebruiken. Jammer maar helaas.

Na een tijdje van het schouwspel genoten te hebben, moeten we verder want van hieruit is het nog ruim 30 kilometer naar de Red Chilli.

Tegen valavond komen we aan in het Red Chilli Rest Camp. Ik slaap vannacht met Walter in een heel basic tentje. Voor we kunnen dineren, krijgen we eerst nog een briefing van een camp-medewerker die een carrière als stand up comedian gemist heeft. De belangrijkste boodschap is dat je hier 's nachts moet oppassen voor grazende nijlpaarden! En gelijk heeft hij want bij onze vorige reis kwam Veerle er hier 's nachts eentje tegen toen ze op weg was naar het toilet!

Later op de avond, napratend over de dag bij een biertje, zien we plots langs ons een genetkat voorbijlopen!!! Wildlife op het terras! Even later krijg ik de melding van Kris dat mijn bike een platte band heeft. Ik ga even kijken of het werkelijk mijn fiets is en jammer genoeg is dat het geval. Dat wordt een werkje voor morgen bij de start. Als ik terug naar de anderen ga, merk ik wel dat ook het busje weer lek staat en dat is een werkje voor deze nacht!

Morgenvroeg gaan we ons niet moeten haasten. Ons vervoer gaat tegen 7 uur naar de overzet over de Nijl zodat ze als eersten klaar staan om op de volgende overzet van negen uur te geraken. Wij moeten zien dat we ook om negen uur aan de oever van de Nijl klaar staan. Dat komt wel in orde.