Dwars door Oeganda 2019 - Raf

26 februari tot en 9 maart 2019


vorige dag Fotoalbum dag 8 volgende dag

Dag 8: eerste fietstocht door Murchison Falls NP


Nog maar eens moeten we vandaag vroeg op want onze bagage moet voor 7 uur op de vrachtwagen staan zodat ons vervoer iets na 7 al aan de overzet kan gaan klaarstaan om zeker op de overzet van 9 uur te kunnen.

Wij hebben daarna nog tijd om rustig te ontbijten. Na het ontbijt wandel ik nog even rond over de Red Chilli en geniet van de grote verscheidenheid aan vogels die hier rondvliegen. Jammer genoeg is er geen tijd om hier rustig wat foto's te nemen.

Ons konvooi met Koen en Amos wacht op ons aan de overkant van de Nijl Ik wandel dan al maar richting overzet, dat is maar een paar honderd meter van de Red Chilli. Ik hoop van daar, aan de oever van de Nijl, nog wat vogels en ander wildlife te kunnen spotten. En dat blijkt ook te kloppen. Er lopen heel wat bavianen rond. We kunnen nijlpaarden en nijlkrokodillen in het water spotten. Ook wat vogels betreft, doe ik een aantal leuke waarnemingen. Een zwarte wouw komt regelmatig laag over en duikt soms naar wat kleine zangvogels op de grond.

Plots zien we tussen de boomtakken een vogel met een enorm lange witte staart, ik krijg hem niet goed in het vizier en probeer hem van dichter te spotten door een eindje langs de Nijl te wandelen maar in plaats daarvan betrap ik een jagende roodkeelbijeneter. Dit vliegende juweel is zo druk bezig met de jacht dat ik stap voor stap heel dicht bij zijn jaagpost kan komen en er zo een prachtige foto van kan maken.

(Later op de dag vraag ik een ranger welke vogel we zouden gespot hebben en dat zou de Afrikaanse paradijsmonarch geweest zijn, spijtig dat ik die niet beter in beeld gekregen heb.)

Maar dan is het tijd om de Nijl over te steken. Ons vervoer is blijkbaar al aan de overkant geraakt met de vroege veerdienst en nu is het onze beurt. Aan de overkant stappen we in onze bus en rijden we nog een paar kilometer het park in naar ons vertrekpunt.

Dan is het de gebruikelijke routine: fietsen afladen, gps instellen, voorraad water en versnaperingen inslaan en vandaag voor mij ook snel mijn lekke voorband vervangen. Gelukkig vinden we snel de boosdoener (een doorn) en kan ik met een gerust hart verder.

En dan start een fantastische ervaring. We fietsen een dikke 50 kilometer door het natuurpark. We moeten gegroepeerd blijven tussen onze twee busjes die elk een gewapende ranger bijhebben er zitten hier immers: leeuwen, olifanten, buffels, ...

We zien massa's wild: Oeganda kobs, buffels, oribi's, hartebeesten, waterbokken, een bosbok, giraffes, wrattenzwijnen, olifanten, ... Hoogtepunten zijn een paar kuddes giraffes waarvan één kudde een paar honderd meter parallel met ons meedraaft en vooral de massa's wild die met ons meedraven als we langs een trail rijden die niet ver van het Albertmeer ligt. Gevangen tussen het meer en onze groep kunnen de dieren niet anders dan meelopen en dan voor onze neus het pad oversteken. Echt spectaculair!!!

Fietstechnisch is het wel niet altijd simpel. Het is de laatste weken erg droog geweest en dus moeten we soms lange stukken door het mulle zand fietsen. Niet makkelijk en zwaar. Vooral in de hitte van ruim 40°C!

's Middags houden we een picknick aan de oever van het Albertmeer. Ik herken de plek van onze vorige reis. Het is weer eens wat anders, picknicken tussen de nijlpaarden, antilopes en wrattenzwijnen.

Fietsen in Murchison Falls National Park Na de lunch fietsen we verder. Voor twee van onze dames wordt de hitte te zwaar en zij zoeken de koelte van de airco van een busje op.

Leeuwen krijgen we niet te zien, maar enkelen onder ons menen een luipaard uit een boom te zien springen maar dat is onmiddelijk verdwenen in het struikgewas. Ik heb hem niet gezien.

Na een tijdje komen we bij een stuk van het park waar de begroeing recent gebrand heeft. We zien hier tientallen zwarte ooievaars. Zij komen blijkbaar af op deze verbrande plaatsen omdat ze hier makkelijk kleine prooien kunnen vinden. Een mooi schouwspel!

Uiteindelijk komen we bij de gate van het park aan. Ik ga me samen met enkele anderen wat opfrissen aan een waterpomp maar zie dan Filip en Kurt al vertrekken en die waren zinnens om de laatste kilometers naar de lodge nog even door te rijden. Ik spring dus snel op mijn fiets en rijd het gaatje toe. Even verder is er even verwarring over de juiste route maar blijkbaar geeft zowel het pad links als het pad rechts even verder uit op de asfaltbaan die we moeten nemen. In de driehoek tussen de twee paadjes staan twee grote olifantenstieren te eten.

Ik rij met Filip en Kurt mee langs het linkerpaadje maar dat is niet de beste keuze want dat pad is echt heel slecht. We knotsen en botsen een paar keer over grote keien maar geraken heelhuids op het asfalt en dat is het teken voor Filip en Kurt om de gashendel open te draaien.

Ik rij vlot mee in het wiel maar als ik even later de kop overneem op een helling, blaas ik mezelf wat op. Even verder pakken mijn kompanen de kop weer over en moet ik bijten om in het wiel te blijven. Dan draaien we een onverharde weg in naar onze lodge voor de volgende twee nachten: Fort Murchison. Op deze weg liggen nog enkele venijnige kuitenbijters en op één ervan bekoop ik mijn te hevige kopbeurt en moet ik Kurt en Filip laten rijden. Ik rij op eigen tempo naar de lodge en laat me daar op het gezellige terras neerploffen en laat me de door Filip aangeboden hemels koude Nile Special smaken!

Het was een fantastische dag vandaag! Ook de lodge zelf is heel mooi gelegen met uitzicht op de Albertnijl en blijkt een zwembad te hebben waarin we snel afkoeling gaan zoeken. Na een lekker diner en nog een paar drankjes is het tijd om te gaan slapen want morgen staat onze tweede rit door Murchison Falls NP op het programma.