IndonesiŽ-reis Veerle en Raf

(Inleefreis met 11.11.11.)

20 juli tot en met 11 augustus 2018


vorige dag Fotoalbum dag 10 volgende dag

Dag 10: zonsopgang op Mount Bromo


Zonsopgang op Mount Bromo Inderdaad het is al reisdag 10 vooraleer we in het Bromo View hotel in Probolinggo aankomen, het is namelijk 1u30 als we het hotel eindelijk bereiken. Dat betekent dat we binnen een half uur al moeten vertrekken naar Mount Bromo willen we daar op tijd zijn voor de zonsopgang! We hebben wel wat kunnen indommelen op de bus maar echt slapen is er deze nacht dus niet bij. Veerle is veel te moe en heeft ook schrik dat de wandeling op de Bromo straks te zwaar zal zijn voor haar knie en beslist om niet mee te gaan.

Om 2u stap ik met de rest van het gezelschap "fris" op een gehuurd minibusje dat ons naar de voet van de Bromo brengt. Daar is het, in het donker, even zoeken naar de juiste jeeps maar een tijdje later zijn we toch met 2 jeeps onderweg naar de oude vulkaan.

Hoewel het nog donker is, is het enorm druk op het smalle baantje naar de vulkaan. Het is een sliert van jeeps en scooters. Blijkbaar is het bezoeken van Mount Bromo de laatste jaren enorm populair geworden en daar komt nog bij dat het zondag is en dat veel Indonesische dagjestoeristen dan de Bromo bezoeken.

Als we boven de verkeerschaos overleven en eindelijk uitstappen uit onze jeeps is het al half 5 gepasseerd. We wandelen langs enkele paadjes naar de kraterrand van de oude vulkaan waarin zich de "Sea of Sands" bevindt. In deze oude krater hebben zich in de loop der tijden enkele nieuwe vulkaankraters ontwikkeld en ťťn daarvan is de Bromo.

Boven op de oude kraterrand is het erg druk, ik zoek een rustiger plekje maar vind dat niet meteen. Dan is het wachten op de zonsopgang. Rond 5u30 begint de zon op te komen en verandert de omgeving spectaculair. Als we naar het oosten kijken, zien we de zon opkomen in een prachtig kleurenpallet en als we naar het westen kijken zien we stilletjes aan het licht in de oude krater vallen en op de Bromo.

Wat het ook mooi maakt is dat we in de verte regelmatig een aswolk zien ontsnappen uit de vulkaankegel van Mount Semeru, met zijn 3676m de hoogste berg op Java. Al de vulkanen hier in de buurt zijn immers nog actieve vulkanen.

Het is een mooi spektakel maar de drukte maakt het voor mij toch moeilijk om er ten volle van te genieten, het is ook erg jammer dat Veerle er niet bij kan zijn.

De actieve Mount Semeru stoot regelmatig een aswolk uit Na een tijdje gaan we terug naar onze jeeps en proberen we in de "Sea of sands" te geraken. Het is echter een enorme file van jeeps en we doen er tergend lang over vooraleer we de oude krater kunnen binnenrijden. We rijden dan naar een centraal punt in de krater dicht bij de voet van de Gunung Batok en wandelen van daaruit naar de Bromo.

Het is een stoffige bedoening want de bodem waarover we stappen bestaat uit vulkanische as. Het stof wordt opgeworpen door jeeps, scooters, wandelaars en paarden die toeristen tot aan de voet van de trappen op de flank van de Bromo brengen.

We verbijten het stof en gaan te voet tot aan de trappen maar dan vergaat ons de moed want aan de trappen is het lang aanschuiven vooraleer je naar boven kan. een deel van ons keert terug naar de jeeps maar samen met Kris, Steven, Riet, Inez en Nico baan ik me een weg naar boven over de ashelling naast de trappen. Het is wat klauteren maar best te doen.

Boven op de kraterrand van de Bromo kijk ik voor de eerste keer in de krater van een actieve vulkaan. Geen spectaculaire lavatoestanden maar er ontsnapt een constante wolk van zwavelgas. De kleuren van de krater zijn spectaculair. Ook hier is het weer moeilijk om er rustig van te genieten door de drukte en klauteren we maar terug naar beneden naast de trap want anders moeten we weer lang aanschuiven.

We zijn mekaar in de drukte wat uit het oog verloren en als we uiteindelijk aan de jeeps samenkomen, blijkt de helft van het gezelschap net vertrokken te zijn met de eerste jeep. Wij vertrekken dan maar met de tweede.

Ook nu is er weer fileleed, het duurt een hele tijd eer we op de weg naar beneden geraken maar dan gaat het vlot tot aan het dorpje waar we vannacht vertrokken. We drinken daar nog een koffie en rijden dan terug naar het hotel.

In het hotel staat Veerle me op te wachten. We bleven blijkbaar langer weg dan verwacht. Ik neem snel een douche om het vulkaanstof van me af te spoelen en dan is het weer inpakken geblazen. We eten voor het vertrek nog snel een lunchpakket op en stappen dan in de bus voor een nieuwe lange verplaatsing, dit keer naar Banyuwangi in het uiterste oosten van Java.

Onderweg stoppen nog een keer om de benen te strekken aan een leuk strandje met verschillende bootjes met mooi gekleurde zeilen. We zien ook een keurig uitgedost trouwpaartje poseren voor hun trouwfoto's.

In de vroege avond arriveren we dan eindelijk bij het Grand Hill hotel in Banyuwangi. Het is een groot hotel maar het heeft blijkbaar toch zijn beste tijd wat gehad. Wat er wel nog leuk is, is het overdekte terras met zicht op de haven en op Bali aan de overkant van de zee, waar we samen van ons avondmaal genieten.

Lang napraten is er weer niet bij want iedereen is moe van de slapeloze voorbije nacht en al snel liggen we allemaal onder de lakens.

De eerste zonnestralen kleuren Mount Bromo en Mount Batok