IndonesiŽ-reis Veerle en Raf

(Inleefreis met 11.11.11.)

20 juli tot en met 11 augustus 2018


vorige dag Fotoalbum dag 17 volgende dag

Dag 17: verplaatsing naar Peipei - meeting met de dorpsbewoners


Onderweg naar het dorpje Peipei Vandaag reizen we verder naar het uiterste zuidpunt van het eiland Siberut, naar het kleine dorp Peipei. Omdat iedereen gisteren duchtig door mekaar geschud werd tijdens onze overtocht van de zee, kiezen we ervoor om vroeg op te staan zodat we bij hoogtij kunnen vertrekken. Bij hoogtij kunnen we immers langs een kanaal door de mangroves de doorsteek maken naar Peipei en hoeven we dus niet over de open zee.

We wandelen naar het vertrekpunt van onze volgende boottocht en stappen daar in twee kleine bootjes. Dan volgt een heel mooie tocht langs het kanaal door de mangroves. We zien verschillende varanen voor ons wegzwemmen. In het kanaal is het best druk met andere bootjes en dus moet er soms heel rustig gevaren worden.

Na een tijdje komen we uit het nauwe kanaal terecht in een grote baai langs waar we over heel rustig water verder kunnen varen. De bootjes gaan nu op volle snelheid en het is echt een heel plezierige tocht, veel leuker dan gisteren!

Na een anderhalf uur varen komen we aan op onze bestemming. We brengen onze bagage aan wal en nemen onze intrek in een groot guesthouse. Daarna is het echt de hoogste tijd om te gaan genieten van de zee. Iedereen doet zijn ding maar Veerle en ik gaan samen met enkele anderen een tijdje zwemmen in de baai. Het is er zalig toeven.

Na ons zwempartijtje gaan we iets eten in onze guesthouse en vertrekken we met een gids voor een wandeling naar het woud.

Het eerste stuk van de wandeling loopt door het dorp en geeft ons weer een mooi beeld van het dagelijkse leven hier. Dan duiken we via een smal, steil paadje het bos in. Echt ongerept regenwoud is het hier niet, maar we zien toch wel een mooie uitbundige natuur met prachtige vlinders en schitterende planten (waaronder een grote vleesetende). Op veel plaatsen zijn er echter serieus wat bomen gekapt en is het soms klauteren over de omgevallen stammen.

En plots slaat het noodlot toe... Ik hoor een eind voor mij in het bos een gil van pijn. Nelly blijkt van een boomstam geschoven te zijn en is daarbij heel slecht met haar voet neergekomen. Het is niet meteen duidelijk wat er precies aan de hand is maar dat het ernstig en vooral erg pijnlijk is, is wel meteen duidelijk. We zitten gelukkig maar een paar honderd meter verwijderd van een verharde weg en dus beslissen we om Nelly zo goed en voorzichtig mogelijk tot daar te dragen. Zelf stappen is geen optie!

Het laatste stuk gaat nog steil omhoog en daar neem ik Nelly op mijn rug en zwoeg me met haar naar boven. Op de weg aangekomen onderzoekt Johan (haar man), die net als Nelly zelf huisdokter is, haar been en komt tot de conclusie dat ze vermoedelijk een breuk heeft. Onze gids besluit om al lopend vervoer te gaan zoeken voor Nelly. Johan legt met enkel rechte stokken en een windel, die Veerle gelukkig om haar knie had zitten, een voorlopige spalk aan. Omdat het wat gek is dat we met zijn allen blijven wachten op hulp, beslissen we dat de groep al verder kan wandelen en dat ik samen met Johan, Nelly en Chaus (direkteur van Walhi Sumatera Barat) achterblijf. Ik blijf om te helpen dragen indien nodig en Chaus zal voor ons tolken.

Het duurt een hele tijd, maar uiteindelijk komt er iemand aangereden met een moto met een primitief zijspan. We leggen Nelly zo comfortabel mogelijk op het zijspan. Johan vertrekt samen met haar en de twee IndonesiŽrs. Bergop moet hij, zoals later blijkt, afstappen om te duwen en bergaf moet hij uitstappen om te helpen tegenhouden!

Ik blijf dus alleen achter met Chaus. Wat een geluk bij een ongeluk. We moeten nog een hele tijd wandelen (en soms wat zoeken naar de correcte weg) maar dat geeft me dus ruim de tijd om met deze gedreven vrouw te praten over haar werk bij Walhi. Echt een fijn en verduidelijkend gesprek.

Exotische vlinderpracht in het woud (Chersonesia spec.) Als we terug in het guesthouse zijn, is er van Johan en Nelly nog geen spoor. Zij zouden naar een medische hulppost op het eiland gevoerd zijn. Na een tijdje komen ze er toch aan. Op de hulppost hebben ze niet veel meer kunnen doen dan onze primitieve spalken te vervangen door betere spalken. Nelly moet in ieder geval naar een hospitaal voor foto's en verdere behandeling en aangezien er hier op de Mentawai eilanden geen hospitaal is, wordt er beslist dat ze morgen heel vroeg naar Padang in Sumatra zal gebracht worden met een klein bootje want de ferry vaart pas overmorgen. Het vroege vertrek heeft er mee te maken dat de lokale schippers denken dat de zee dan kalm zal zijn. Hanna zal met Johan en Nelly meegaan om hen bij te staan. Wat een tegenslag!

In een iets bedrukte stemming nemen we ons avondmaal en volgt er een meeting met de dorpsbewoners om over hun problematiek te praten.

We horen hier weer het verhaal van firma's (palmolie en houtwinning) die op slinkse wijze gronden proberen te verwerven ten koste van de lokale bevolking om het woud of te ontginnen of om te vormen tot een palmolieplantage. Voor deze mensen zou dit een catastrofe zijn aangezien ze voor een heel deel van hun levensonderhoud afhankelijk zijn van het woud. Er leven zelfs nog stammen volledig in het woud op Siberut. De mensen van dit dorp zijn trouwens al eens gedwongen verplaatst van hun dorp in het woud naar dit dorp aan de kust.

Het is de mensen helemaal niet duidelijk op welke grond zij recht hebben en welke grond al in handen van de grote firma's is. Er is heel veel juridische onzekerheid. Daarom proberen ze zich lokaal te organiseren samen met de mensen van YCMM. Het is weer een moeilijk strijd. In 2014 werd een aanvraag voor een gigantische palmolieplantage geweigerd. Nu zijn er problemen met de aanvraag voor houtexploitatie en eventueel het bouwen van grote luxe toeristen resorts.

Na de meeting kaarten we nog wat na bij een biertje, maar ik ga vroeg slapen want ik heb me aangeboden om deze nacht Nelly mee aan boord te helpen van het bootje dat hen naar Padang zal brengen. Hopelijk hebben ze een kalme zee morgen!


Hieronder vind je enkele links naar interessante info over de problematiek van de Mentawai eilanden: