IndonesiŽ-reis Veerle en Raf

(Inleefreis met 11.11.11.)

20 juli tot en met 11 augustus 2018


vorige dag Fotoalbum dag 18 volgende dag

Dag 18: rustdagje in Peipei


Bootjes op het strand van Peipei Om iets voor 5 's morgens gaat het alarm van mijn GSM. Ik trek snel wat kleren aan en ga op zoek naar Johan, Nelly en Hanna. Ook Kris is wakker en zal hen mee op de boot zetten. We stappen met alle bagage naar het haventje van Peipei. Reddingsvesten worden samen met de bagage aan boord gebracht. Hanna is er duidelijk niet gerust op. We tillen Nelly, staand in het ondiepe water, aan boord van het bootje en dan is het tijd om door het donker te vertrekken. We wensen hen een goede overtocht en hopen dat de zee even kalm blijft dan dat ze er nu uitziet. Even later verdwijnen ze met hun bootje uit de baai richting Padang voor een overtocht van een vier uur. Kris en ik gaan dan maar snel terug naar bed.

Enkele uren later staan we op voor een dag met een rustig programma. Na het ontbijt maak ik met Veerle eerst nog een wandelingetje tot aan het haventje en het strand.

Als we terug zijn in ons guesthouse, wandelen we met de groep door het dorp naar de plaats waar ťťn familie zijn groenten en fruit teelt. Als we terplekke aankomen, treffen we geen traditionele groentetuin aan zoals wij dat kennen. Nee, hier staan de gewassen kriskras door elkaar. Ananas, kokosnoten, zoete aardappel, kurkuma, bananen, muskaatnoot en nog vele andere gewassen. Overal waar je loopt kan wel iets geoogst worden. En dat doen we dan ook. We leren verschillende planten kennen en proeven ook verschillende vruchten. Een leerrijke uitstap.

Na deze uitstap wandelen we door het dorp terug naar ons guesthouse maar onderweg begint het te regenen en nog niet een beetje. De meesten van ons gaan schuilen, maar Veerle en ik trekken ons de bui niet aan en wandelen er gewoon doorheen tot grote hilariteit van de dorpsbewoners die ons meermaals uitnodigen om te komen schuilen. Aangekomen aan het guesthouse zijn we doorweekt, maar dat vinden we niet erg, we zullen onze kleren straks wel drogen.

Iets later houdt de regen inderdaad op en hangen we onze natte kleren te drogen. Dan komt Astrid ons vertellen dat we in de namiddag een kort boottochtje gaan maken naar een vlakbij gelegen eilandje met een prachtig strand om te zwemmen, snorkelen, luieren, een pintje drinken, ... kortom om eens lekker te rusten. Dat zien we allemaal wel zitten. We lunchen eerst en eten daarbij wat zaken die we net geoogst hebben. Voor we gaan vertrekken hebben we nog wat welgekomen rusttijd over. Wij gebruiken die, net zoals verschillende anderen, voor een welverdiende siŽsta.

Als we ons na onze siŽsta klaarmaken om naar het eilandje te vertrekken, zien we dat de lucht serieus betrokken is en even later gaan de hemelsluizen opnieuw open. We denken en hopen dat dit niet lang gaat duren maar de regen blijft de hele namiddag tot de vroege avond met bakken uit de lucht vallen. Jammer genoeg geen uitstap dus. Het wordt wat babbelen, lezen en onder het afdak een pintje drinken. De plaatselijke jeugd laat de regen niet aan zijn hart komen, integendeel. Het ondergelopen voetbalveldje is voor hen het perfecte decors voor een wedstrijdje "watervoetbal". Na een tijdje is de straat volledig ondergelopen en ook de "visvijvers" (grote betonnen bakken rond het terras van het guesthouse) lopen bijna over. Er valt wel echt veel regen uit de hemel! (Later vernemen we dat er verderop in het dorp enkele huizen ontruimd zijn moeten worden omdat ze onderliepen tijdens deze regenbui!)

's Avonds na het diner babbelen we nog wat bij en wordt Gugun (een YCMM-lid die ons tijdens deze Mentawai trip vergezeld en deze trip ook organiseerde) serieus door bioloog Nico op de rooster gelegd om de juiste uitleg te krijgen bij de foto's die hij deze voormiddag maakte van al de verschillende gewassen.

Na een rustige dag, gaan we weer op tijd slapen, want de reis kruipt toch wel in de kleren. We kunnen dit wel gerustgesteld doen, want Nelly, Johan en Hanna hebben laten weten dat ze vlot in Padang geraakt zijn over een spiegelgladde zee.

Regenpret in Peipei