IndonesiŽ-reis Veerle en Raf

(Inleefreis met 11.11.11.)

20 juli tot en met 11 augustus 2018


vorige dag Fotoalbum dag 20 volgende dag

Dag 20: vliegen naar Pekanbaru - verder reizen naar Batu Sanggan


Onderweg met de rivierbootjes naar Batu Sanggan Voor onze laatste uitstap in IndonesiŽ willen de mensen van Sawit Watch met ons naar de provincie Riau. Hier hebben ze het meeste te lijden van de palmolie-industrie. Het grootste deel van de provincie is ontbost en ingenomen door de plantages ten koste van mens en milieu. Om je een idee te geven alleen in de provincie Riau zijn er al meer 2 miljoen hectare olieplantages en meer dan 600 palmoliefabrieken die 7 dagen op 7 hun zwarte rook uitbraken bij het persen van de oliepalmvruchten!

Om terplekke te geraken moeten we een hele afstand afleggen. Over de weg zou dit qua tijd ondoenbaar zijn en daarom hebben ze ervoor gekozen om met het vliegtuig te reizen. Jammer genoeg is er geen directe vlucht van Padang naar Pekanbaru en dus zullen we via Batam vliegen (verschrikkelijk voor onze ecologische voetafdruk!). We vertrekken vroeg naar de luchthaven want onze eerste vlucht met Lion Air (JT232) vertrekt al om 8u20 en we willen niet in tijdsnood komen met onze groeps-check in zoals in Denpasar.

Aangekomen in de Minangkabau luchthaven van Padang blijkt het inchecken bij Lion Air een pak vlotter te gaan en netjes op tijd vertrekken we voor onze vlucht van 1 uur naar Batam. Ook daar gaat het overstappen naar onze volgende vlucht erg makkelijk want we mogen gewoon blijven zitten. Ons vliegtuig zal namelijk de vlucht naar Pekanbaru van 10u (JT237) verzorgen. Buiten onze groep zijn er blijkbaar geen mensen die dezelfde verbinding maken dus zitten we even alleen op het vliegtuig en nemen we onze nieuwe plaatsen in.

Even later boarden de overige passagiers (geen andere toeristen te zien trouwens) en vertrekken we netjes op tijd naar Pekanbaru om daar dan ook stipt aan te komen, nadat we het laatste kwartier onafgebroken over de palmolieplantages vliegen, zo ver je kan zien. Na het landen, hebben we op deze kleine luchthaven snel onze bagage en gaan we naar de uitgang.

Daar staan de mensen van Bahtera Alam ons op te wachten. Dit is een partnerorganisatie van Sawit Watch en zij hebben voor ons de volgende uitstap geregeld. Onze bagage brengen ze naar hun kantoor en met wat kleine handbagage voor ťťn overnachting stappen we in een bus. Wie ook met nog met ons meereist is Indah de directeur van Sawit Watch. Iets buiten de luchthaven stoppen we voor een lunch en rijden dan verder.

We rijden al snel tussen de palmolieplantages en we kruisen bijna continu grote vrachtwagens volgeladen met palmolievruchten. We zien ook een paar oliefabrieken met hun gigantische uitstoot. Het is een mistroostig beeld zeker als je weet dat dit nog niet zo heel lang geleden allemaal heel waardevol tropisch regenwoud was ...

Gelukkig zal onze bestemming er beter uitzien. We trekken immers naar Batu Sanggan een klein dorpje in het regenwoud waar een aantal geŽngageerde jongeren een ecocamping uitbaten. Vooraleer we daar geraken moeten we eerst een kleine 100km met de bus rijden tot in Gema. Daar aangekomen drinken we eerst een tas koffie en stappen dan op ranke rivierbootjes.

Meeting in Batu Sanggan met Indah, directeur van Sawit Watch, de jonge kampleider, Astrid onze gids en vertaalster van Sawit Watch en Harry, de directeur van Bahtera Alam Dan is het nog een uur varen stroomopwaarts op de Subayang rivier steeds verder van de bewoonde wereld. Het is een fantastisch mooie tocht. We passeren ook een observatiepost van het WWF want in dit gebied leven nog enkele van de zeer bedreigde Sumatraanse tijgers. Na deze prachtige boottocht meren we aan bij het ecocamp. We worden verwelkomd met muziek op een traditioneel slaginstrument bespeeld door enkele meisjes van de middelbare school. De vrouwen in ons gezelschap krijgen een sarong aangepast. Het is een warm welkom.

We installeren ons in de tentjes die op een grasveldje staan naast een overdekt terras. Tot onze verbazing zijn er geen matjes maar ach dat kan er nog wel bij voor 1 nacht zeker? Onze jonge gastheren sloven zich ondertussen uit om het ons naar onze zin te maken. Zo krijgen wij nog een dikke slaapzak die we als matras zullen gebruiken.

Nadat we ons geÔnstalleerd hebben krijgen we een avondmaal voorgeschoteld en daarna is het tijd om dit project toe te lichten.

Harry, de directeur van Bahtera Alam, en een jonge kerel van wie we de naam kwijt zijn, lichten het project toe. Batu Sanggan ligt in een stuk regenwoud dat nog niet aangetast is door de palmolieplantages en nu van bescherming geniet. Dit laatste is nu echter ook een probleem voor de dorpelingen want jagen, hout kappen, oogsten in het woud, ... is voor hen nu ook verboden en dit zorgde samen met tappen van rubber uit de rubberbomen voor hun inkomsten. De economische toekomst voor de dorpen in de regio ziet er dus niet zo goed uit en veel jongeren trekken weg. Daarom hebben een aantal van de jongeren van dit dorp besloten om een ecocamping uit te bouwen om aan extra inkomsten te komen. De prachtige natuur, de heerlijke rivier en de rust zijn al troeven maar daar bovenop willen ze ook nog milieuvriendelijke activiteiten aanbieden zoals rafting, tubing, ... Ze zijn nog maar ťťn jaar bezig met hun kleinschalig initiatief en wij zijn de eerste westerlingen die bij hen op bezoek komen.

Om de avond gezellig af te sluiten steken de jonge kerels nog een kampvuur aan en vergasten ons op gitaarspel en Indonesische liedjes. Wij keuvelen nog wat na en genieten van de gezelligheid voor we in onze tentjes kruipen op naar een nachtrust op de harde grond.


Hieronder vind je enkele links naar interessante info over de palmolieproblematiek en ons bezoek(!):