IndonesiŽ-reis Veerle en Raf

(Inleefreis met 11.11.11.)

20 juli tot en met 11 augustus 2018


vorige dag Fotoalbum dag 21 volgende dag

Dag 21: ontspannende dag in Batu Sanggan - terugreis naar Pekanbaru


Ochtend in Batu Sanggan gezien vanaf de uitkijktoren Na een nachtrust die ondanks de afwezigheid van een matras best meeviel (zijn we dan echt zů moe?), staan we op om aan onze laatste volle dag in IndonesiŽ te beginnen en voor de verandering zijn we nog eens vroeg uit de veren want we willen in alle vroegte naar een uitkijktoren aan de overkant van de rivier gaan kijken naar het ochtendlandschap.

Voor we vertrekken komt er echter nog een vrouw uit het dorp een demonstratie geven hoe rubber getapt wordt van de rubberbomen. Mooi en interessant om te zien. Hierna stappen we in de bootjes, steken de rivier over en wandelen dan langs een smal, steil junglepaadje tot aan de toren. Hier is het wat aanschuiven want de stabiliteit van de toren lijkt niet zo geweldig en we mogen dus maar met twee personen tegelijkertijd op het platform staan. Als het mijn beurt is, klauter ik langs de ladder naar boven en geniet van het mooie uitzicht op het woud, de rivier onder ons en het dorp aan de overkant. Veerle klimt niet naar boven want de ladder is te lastig voor haar knie.

Na dit mooie uitzicht wandelen we terug naar beneden. Onderweg zien we nog heel vreemde rupsen van een nachtvlinder. Ze lijken op witte spinnen en springen bij aanraking heel ver weg. Een vreemd zicht.

Als we terug in het kamp zijn, nemen we ons ontbijt en maken daarna een wandeling naar het dorp. Bij de start zien we meteen de grote "zwaluwtorens". Dit zijn hoge bouwsels waar dag en nacht zwaluwgeluiden afgespeeld worden om zo veel mogelijk zwaluwen naar de toren te lokken. Als die dan hun nesten maken in de toren, kunnen die geoogst worden en verkocht aan de Chinezen en Japanners.

Bij onze verdere wandeling door het dorp, zien we ook nog hoe de traditionele bootjes gemaakt worden. En als "topattractie" kunnen we ook de plaatselijke lagere school bezoeken. Dit vindt Veerle als leerkracht natuurlijk een topbezoek. De leerkrachten onthalen ons enthousiast maar de kinderen zijn in het begin erg verlegen. Het is duidelijk dat hier nog nooit Westerlingen op bezoek waren. De klaslokalen zijn sober maar van de andere kant ziet Veerle toch dat de gebruikte methodes en materialen best in orde zijn.

We wandelen nog wat verder en ontmoeten dan het dorpshoofd waarmee we ook een kort gesprek hebben. Tijdens het terugwandelen naar het kamp duiken we ook nog even een winkeltje binnen, maar dan is het echt tijd om terug te keren want de jonge kampleiders willen met ons nog wat gaan watersporten.

Een van de troeven van hun ecocamping is immers de rivier en dat willen ze nu aan ons tonen. Snel onze zwembroeken aan en de dames mogen/moeten daarover hun sarong aantrekken om niet te veel aanstoot te geven aan de lokale mensen.

We varen eerst een kilometertje stroomopwaarts om uit te stappen bij Batu Belah, een mythische steen. Volgens de legendes zou dit rotsblok doormidden gekliefd zijn door het zwaard van een of andere woedende prins. De iets verderop in de jungle gelegen waterval gaan we niet bezoeken want door het droge weer van de voorbije weken, zou ze niet de moeite van het bekijken zijn.

Volop genieten in de Subayang rivier in Batu Sanggan Nu is het echter tijd om de rivier terug af te zakken. Sommigen doen dit in een raft, anderen gebruiken de binnenband van een vrachtwagen (tubing). Bij het opvaren had ik al gemerkt dat de rivier nergens gevaarlijk was en dus duik ik gewoon de rivier in, weiger tot grote bezorgdheid en verwondering van onze begeleiders een zwemvest en geniet van een zalige zwem- en dobberpartij. Onze begeleiders vragen meermaals of alles OK met me is, ze zijn duidelijk geen geoefende zwemmers want ze dragen zelf allemaal zwemvesten. Op sommige plaatsen is de rivier echt diep en kan ik me zelfs niet tot op de bodem laten zakken, maar meestal valt de diepte erg mee. Het belangrijkste is dat het water lekker warm is en de stroming erg rustig. Echt genieten!!!

Teruggekomen aan het kamp krijgen we nog de mogelijkheid om een tochtje over de rivier te maken hangend op een surfplankje achter een bootje. Els en ik twijfelen niet en geven "een heuse watershow" achter de bootjes, tot enthousiasme van onze begeleiders. Ook Geert en An wagen zich daarna nog aan een tochtje en dan is de waterprettijd voorbij.

Helemaal opgefrist kunnen we van het middagmaal genieten. Na deze lunch is er nog wat tijd over voor we moeten vertrekken en die tijd gebruikt Indah, de directeur van Sawit Watch, om ons de werking van Sawit Watch te verduidelijken.

Sawit Watch werkt vooral aan de bescherming van het leefmilieu door uitbreiding van de plantages tegen te gaan, verbetering van de arbeidsomstandigheden van de arbeiders op de plantages, het milieuvriendelijker maken van de productie van de palmolie en het beschermen van de rechten van de oorspronkelijke bevolking van het regenwoud. Ook gelijke vrouwenrechten is voor hen heel belangrijk. Grappig is daarbij dat dit thema ook gisterenavond al ter sprake kwam met de jongeren (omdat het toen opviel dat de meisjes allemaal verdwenen waren na de avondmaaltijd en dus alleen het woord gevoerd werd door de jongens) en dat er nu heel nadrukkelijk het woord gegeven wordt aan twee meisjes van het project. Toch niet slecht dat we laten zien dat dit een belangrijk item is!

Na dit laatste gesprek is het tijd om deze prachtige plek achter ons te laten. Met een beetje spijt nemen we plaats in de bootjes en wuiven onze jonge gastheren en -vrouwen uit.

Maar geen tijd om te treuren want het is weer volop genieten van de prachtige tocht over de rivier door de jungle, langs dorpjes, langs andere bootjes, spelende kinderen in het water, ... Even dreigt het nog mis te lopen wanneer de motor van onze boot zonder benzine valt. Even overwegen we om aan te leggen en brandstof te gaan zoeken in een nabijgelegen dorpje maar dan krijgt hij de motor terug opgestart en varen we de laatste kilometer tot in Gema aan een slakkengangetje.

In Gema is het druk in het haventje. We zien er de twee belangrijkste economische activiteiten bezig. Een vrachtwagen wordt geladen met boomstammen uit het woud en een vlot van rubberblokken wordt binnengebracht.

We stappen echter snel op onze bus en vertrekken naar Pekanbaru. Onderweg zien we al vlug hoe het mooie regenwoudlandschap plaats maakt voor monotone palmolieplantages. In Lupat Kain maken we even een stop bij de evenaar die we daar overschrijden.

Veerle en ik vinden het wel jammer dat we nergens stoppen om eens een olieplantage te bekijken want dit is uiteindelijk toch een belangrijk gegeven hier in Riau. Op onze vraag wordt er nog even gestopt op de plek waar de weg over een heuveltop loopt zodat we de vernieling van het landschap in ons op kunnen nemen. Blijkbaar staan we geparkeerd in een zijweg die leidt naar een palmoliefabriek. Het is er een gaan en komen van vrachtwagens met palmolievruchten en olietrucks. Ik loop een eindje de weg op en zie dan achter de bomen de gigantische zwarte rookwolken van de fabriek. Ik twijfel nog even om wat verder te lopen om wat foto's te nemen maar als een aantal chauffeurs me nogal onvriendelijk aankijken en iets toeroepen, besluit ik wijselijk om op mijn stappen terug te keren en mee op de bus te stappen. Geen pottenkijkers gewenst blijkbaar.

Uiteindelijk komen we aan in Pekanbaru en nemen daar voor onze laatste nacht onze intrek in het lokale Favehotel. Dan is het tijd voor ons afscheidsdiner. We rijden hiervoor de stad in en na wat verloren rijden vindt onze chauffeur toch het juiste restaurant, gekozen door onze Sawit Watch vrienden. Jammer genoeg zitten we aan een lange tafel en is er heel veel lawaai, zodat we niet echt afscheid kunnen nemen. Daarom rijden we na het eten nog verder naar een bar waar we nog even kunnen napraten en dan is het tijd voor onze laatste nacht.

We nemen afscheid van een aantal mensen en wandelen terug naar het hotel. Eerst nog even onze koffers goed inpakken voor de terugreis van morgen en dan maar weer ons bed in.

Leuke groepsfoto met de lagere school van Batu Sanggan