Peru-reis Veerle en Raf

3 juli tot en met 6 augustus 2014


vorige dag Fotoalbum dag 23 volgende dag

Dag 23: Gran Vilaya trekking dag 1


Een andesvos met prooi in Valle Belen Ik ben vroeg wakker en merk dat de rest, gids inbegrepen, nog slaapt. Ik sta stilletjes op en ga naar buiten voor een korte vroegochtendwandeling. Je weet nooit wat je ziet op zo'n vroege wandeling en dus neem ik verrekijker en fotocamera mee. Ik ben nog maar een paar honderd meter ver als ik tot mijn verbazing een Andesvos op me af zie komen met een prooi in de muil. Snel neem ik mijn fototoestel en neem enkele foto's. De vos heeft me niet in de gaten en komt dichter en dichter tot hij op een 20tal meter van me vandaan onder de struiken verdwijnt. Op de foto kan je duidelijk zien dat het een zogend moederdier was. Een prachtige observatie. Wat het nog mooier maakt is dat wanneer ik later bij het ontbijt het verhaal vertel aan onze gids, hij me absoluut niet wil geloven. "Er zitten hier geen vossen, ik heb er in al die jaren gidsen hier nog nooit één gezien!" Als ik hem dan de foto's laat zien, is hij enorm verbaasd.

Na deze mooie start van de dag, maken we ons klaar voor de eerste dag van de Vilaya trekking. Het wordt een stevige trekking tot in het dorp Congon.

Eerst wandelen we langs de Belen vallei met nog wat mooie uitzichten, maar dan verdwijnen we bergop in het nevelwoud. Het is meteen duidelijk vanwaar die naam komt. We zullen vandaag en de volgende dag weinig de zon zien en des te meer wolken en nevel. Jammer dat we op de uitkijkpunten onderweg weinig of geen vergezichten hebben, maar het wandelen door een nevelwoud heeft toch zo zijn charmes. We zien prachtige bloemen en heel wat vogels onder andere een vlucht parkietachtigen en een schitterende smaragdarassari (een toekanachtige) die ik jammer genoeg geen van beide kan fotograferen.

Valle Belen Halfweg de wandeling na een verdiende picknick, verlaten we de weg en duiken we met onze gids het woud in. We bezoeken de site van Pirquilla. Pirquilla vormt samen met nog enkele andere sites het Gran Vilaya complex. Een zeer uitgestrekt gebied met meerdere restanten van oude Chachapoyas dorpen. De verkenning van deze site geeft ons een beetje een Indiana Jones gevoel. De ruines zijn overwoekerd door het oerwoud en er zijn geen gebaande paden. We moeten ons echt een weg banen door het woud om de site te verkennen.

Wat onze gids betreft hebben we geluk en pech tegelijkertijd. Geluk dat hij een bezeten amateurarcheoloog is en dus enorm veel weet over de Chachapoyas en hun cultuur. Pech omdat hij om een reden die wij niet begrijpen een enorme afjager is tijdens het wandelen. Ik vat de wandeling dan maar als een sportactiviteit op, maar Veerle en onze Franse reisgenoten vinden het tempo echt niet fijn.

Na een schitterende maar dus snelle wandeling komen we met nog veel tijdsoverschot aan in Congon onze eindbestemming van vandaag. Het laatste stuk is een steile afdaling naar het dorp langs een glibberige weg, waarop ik het evenwicht verlies en redelijk onelegant op mijn achterwerk terecht kom. Congon is een klein dorpje in het midden van het nevelwoud met bij elk huis een aantal koffiestruiken. We wandelen er een beetje rond maar hebben dan de pech dat het begint te regenen.

We logeren in een heel simpel hostal maar krijgen er wel weer een erg lekkere avondmaaltijd, die we afsluiten met een kop koffie van hun eigen koffiebonen.