Peru-reis Veerle en Raf

3 juli tot en met 6 augustus 2014


vorige dag Fotoalbum dag 24 volgende dag

Dag 24: Gran Vilaya trekking dag 2


Nevelwoud Vandaag belooft het een erg zware trekkingdag te worden. We moeten eerst een 18 km wandelen tot aan Yumal, de plaats waar we uit het woud komen boven op een bergpas. Vandaar moeten we dan nog 7 km afdalen naar Choctamal waar we gaan overnachten. De eerste 18km beloven erg zwaar te worden en Timothy huurt twee muilezels. En voor Chloe en een voor Veerle, dik tegen haar zin. Ze zou veel liever wandelen, maar de tocht is zo lang en zo zwaar dat Timothy van geen wijken wil weten. Ze moeten de ezels gebruiken want anders halen we het nooit volgens hem.

Romain en ik vertrekken al samen met hem uit Congon terwijl de ezels nog geladen worden. Iets voorbij het dorp nemen we een pad het woud in. We klimmen langzaamaan door het woud waarbij we meerdere riviertjes moeten kruisen. We lopen over een erg smal ezelspaadje dat door de regen van de vorige dag herschapen is in een echte modderpoel. Het is serieus ploeteren geblazen. Timothy laat ons stevig doorwandelen, Veerle en Chloe zullen ons wel inhalen want "four legs are faster then two legs".

Na een tijdje nemen we een rustpauze en zien we de meisjes verschijnen op hun ezels met de drijver die hen begeleidt. Onze wandeling is vermoeiend maar het rijden op zo'n muilezel over die smalle glibberige paadjes tussen de struiken blijkt ook geen pretje. Veerle heeft niet echt de beste tijd van haar leven op de rug van haar ezel...

Na een tijdje wandelen we verder. We moeten nu een zware beklimming doen (de Mount Doom volgens Timothy) en beginnen er vol moed aan. Ik ploeter in het spoor van de ezels naar boven. Het wordt plezanter en plezanter. De enkeldiepe modder wordt nu regelmatig nog gemengd met verse ezelst... Wat is vakantie tof!

Ik hou mijn stevige ritme aan en blijf in het spoor van de ezels. Ik merk nu ook op waarom het rijden op die beesten geen pretje is. Regelmatig proberen ze mekaar op de meest onmogelijke plaatsen voorbij te steken en lopen dan los door de struiken of glibberen vlak langs de afgrond. Als Veerle dan ook nog eens onzacht in aanraking komt met een overhangende boomstam, kan bij haar de pret niet op...

Ikzelf vind het eigenlijk wel tof, ik hou wel van een stevige sportieve uitdaging en de omgeving blijft gewoon geweldig. En als ik dan ook nog eens merk dat ik "Timothy" onze gids er "afgewandeld" heb, is mijn mannelijke competitieve kant ook weer tevreden.

Een panoramisch zicht op Kuelap Tegen de middag zijn we boven en bezoeken we daar de site van Lanche. Weer moeten we de Indiana Jones in ons aanspreken. Timothy toont ons ook enkele scherven en beenderen die hij hier al gevonden heeft. Na dit bezoekje wandelen we iets verder en komen we aan bij het geraamte van een hostal in wording. Er woont een oud vrouwtje en zij maakt voor ons verse soep klaar.

Na deze middagbreak kruipen Chloe en Veerle weer op hun muilezels en stappen we verder naar Yumal. Het parcours is nu golvend, het zware klimmen is gedaan, maar het blijft wel ploeteren met zo nu en dan nog wat extra regen om de boel nog wat op te vrolijken.

Uiteindelijk komen we aan in Yumal. Daar keert onze ezeldrijver met zijn dieren terug naar Congon en mag Veerle eindelijk weer gewoon meewandelen. Van hier af is het nog een 7 tal km afdalen naar Choctamal door een erg mooi open landschap over een goed pad en in de zon. Onderweg hebben we een erg mooi uitzicht op de site van Kuelap die we morgen gaan bezoeken.

Als we uiteindelijk in Choctamal aankomen, blijken we weer iets te vroeg ter plaatste te zijn want we kunnen nog niet op onze kamer van het hostal. We zetten ons dan maar op een bankje en genieten van een flesje (625 ml) bier en wat snoepgoed dat we in het dorpswinkeltje kopen. Na een tijdje kunnen we op onze kamer en nemen we een welverdiende douche waarbij ik mijn broek meeneem want die kan een douche ook gebruiken!

Na het avondeten, kruipen we vroeg in bed want het was toch wel een vermoeiende dag.