Peru-reis Veerle en Raf

3 juli tot en met 6 augustus 2014


vorige dag Fotoalbum dag 26 volgende dag

Dag 26: wandeling naar de Gocta waterval - nachtbus naar Trujillo/Huanchaco


Onderste trap van de Gocta waterval Onze laatste dag in Chachapoyas gaan we gebruiken om de Gocta waterval te gaan bekijken. We spraken af met Timothy om reeds om 6 uur te vertrekken naar Cocachimba het dorp waar de wandeling naar de waterval begint in de hoop van de grote massa die er vandaag verwacht wordt voor te zijn. De 29e juli is namelijk nog een tweede vrije dag naar aanleiding van de nationale feestdag. We zorgen dat we netjes op tijd aan het agentschap staan en merken dat we samen met nog een aantal Peruaanse jongeren de uitstap zullen maken. Chloe en Romain, onze gezellen van de Vilaya trekking, gaan vandaag niet mee.

Vreemd is wel dat het jonge gezelschap op hun paasbest uitgedost is terwijl wij onze wandelschoenen en wandelkledij dragen. De wandeling van en naar de waterval zou immers een stevige wandeling zijn en aangezien het de voorbije dagen toch wel stevig geregend heeft verwachten we nu niet echt nette paden.

Na een uurtje rijden, komen we aan in Cocachimba waar we eerst gaan ontbijten en meteen ook de lunch bestellen voor 's middags. Gelukkig is het nog erg rustig in het dorpje. We ontbijten dan ook snel en willen zo snel mogelijk de wandeling starten. De rest van ons gezelschap heeft echter een probleem, een aantal onder hen wil eerst nog laarzen huren in het dorp! Wij besluiten daar niet op te wachten en beginnen al vast aan de wandeling. We vragen even aan Timothy welke weg we moeten volgen en dat blijkt erg eenvoudig te zijn, veel paden liggen er niet.

We laten het dorpje en onze gezellen voor n dag achter ons en ook voor ons valt niemand te bespeuren. Dat valt mee. De omgeving is weer erg mooi, eerst nog even open gebied maar dan dalen we af in het nevelwoud. Het pad is enorm modderig en soms vrij steil bergaf, je moet goed opletten.

En van de redenen waarom we hier graag in alle rust willen wandelen is het feit dat er hier heel wat Cock of the Rocks zouden zitten (Rode rotshaan), dit is de nationale vogel van Peru en we hopen er eentje te zien en hopelijk te fotograferen want het zijn prachtige vogels.

Vlak na het oversteken van een eerste brug over een rivier gebeurt hetgeen ik hoopte. We zien heel mooi een Cock of the Rock mannetje zitten op amper een 10tal meter van ons in de boomkruinen. De vogel is veel groter dan ik me hem voorstelde. We kunnen hem prachtig observeren met de verrekijker, maar een scherpe foto lukt niet door de donkere omgeving en door het feit dat het scherpstellen in een boomkruin geen lachertje is. Ik doe een poging maar voor ik hem scherp in het vizier krijg neemt hij de vleugels. Jammer, maar het belangrijkste is dat we de prachtige vogel wel te zien kregen in tegenstelling tot de rest van onze groep en gids die een pak later dan ons daar zullen passeren. (Afbeeldingen van de Cock of the Rock bij Google)

Terwijl we verder wandelend afdalen krijgen we al enkele mooie uitzichten op de immens hoge waterval. We merken ook nog enkele erg mooie vlinders op. Bij het laatste uitkijkpunt voor we aan de voet van de waterval komen, staat een vuilbak die ik open om iets weg te gooien maar tot mijn stomme verbazing zit er een Andes witoor opossum gevangen in de vuilbak. We laten hem even zitten zodat onze nakomers hem ook kunnen zien met de bedoeling om hem straks op de terugweg vrij te laten.

Na nog even verder af te dalen zijn we aan de voet van de waterval, daar merken we dat het loonde om vroeg te vertrekken want na de 2 oudere mensen die we onderweg passeerden zien we ook hier amper een 10tal toeristen.

Aan de voet is het erg fris, het waait er hard door de windverplaatsing van de waterval en het is er heel nat! Ik probeer zo dicht mogelijk bij te komen, maar een iets draaiende wind zorgt ervoor dat ik doonat wordt. Ik ben echter al wel zo dicht bij dat ik de kracht van het vallende water voel. Het water valt in twee stappen naar beneden over een hoogte van 771m wat haar de 15e hoogste van de wereld maakt. Bij de laatste stap valt het water over een hoogte van 540m en dat brengt haar kwa hoogte van de vrije val van het water op een 5e plaats wereldwijd.

We blijven een tijdje bewonderend genieten van het spektakel dat dit natuurgeweld biedt en wachten op de rest van de groep. Het duurt een hele tijd zodat wanneer zij uiteindelijk aankomen, wij alweer vertrekken. De opossum moeten we blijkbaar niet meer vrijlaten want die is al verdwenen.

Het terug naar boven wandelen is geen pretje, het is soms steil, constant heel modderig en dus heel glibberig maar vooral er komt een massa mensen naar beneden waarvan dan ook nog eens een heleboel op de rug van een paard. Het is echt vervelend druk. Ik vind er niks meer aan, veel te druk voor mij en haast me naar boven. Ik verbaas me trouwens regelmatig over de fysieke conditie van een aantal mensen die ik tegenkom, ze hebben het al heel lastig op de weg naar beneden, wat gaat dat geven als zij straks terug naar boven moeten. Sommige mensen hebben ook absoluut geen fatsoenlijke wandelschoenen aan! Vreemd, heel vreemd... Wel opvallend is dat we uitsluitend Peruaanse en andere Zuid-Amerikaanse toeristen tegenkomen en geen Europeanen of Amerikanen. Deze regio is bij de "Westerse" toeristen blijkbaar nog erg onbekend.
De drukte van vandaag en gisteren is wel een enorm contrast met de Vilaya trekking waarbij we geen enkele andere toerist tegenkwamen buiten ons groepje.

Prachtige vlinders in het woud Eenmaal terug in Cocachimba, zetten we ons op een bankje in de zon en laven we onze dorst met een heerlijke pils. Als de rest van de groep wel erg lang op zich laat wachten, beginnen wij alvast met de lunch.

Na de middag rijden we terug naar Chachapoyas maar onderweg stoppen we nog even om langs de weg de petrogliefen van La Pitaya te bekijken.

Terug in Chachapoyas kijken we wat rond in het centrum, gaan iets drinken en kopen nog wat souvenirtjes. Dan nemen we nog snel een douche, pakken onze spullen en gaan we naar ons agentschap om alle kosten nog te gaan betalen. Tot slot nemen we een taxi naar de busterminal van Movil Tours om de nachtbus naar Trujillo te nemen. We vertrekken om half acht en zouden na een rit van 12 uur in Trujillo moeten arriveren. Hopelijk maakt deze bus minder lawaai dan onze vorige!