Peru-reis Veerle en Raf

3 juli tot en met 6 augustus 2014


vorige dag Fotoalbum dag 6 volgende dag

Dag 6: wandelen door de Colca canyon


Bij het ontbijt voel ik me al weer heel wat beter en kan ik ook terug wat eten. Nog niet van harte, maar het lukt.

Na het ontbijt pakken we onze spullen en starten we voor een rustige wandeling door de canyon. Het is niet zover en we moeten niet erg veel hoogtemeters overwinnen, er zitten wel wat klimmen in maar niet zoals gisteren of zoals morgen wanneer we meer dan 1000m hoogteverschil moeten overwinnen.

Colca Canyon Eerst wandelen we bergop richting Tapay om dan een zijcanyon door te steken. Onderweg merken we de vernuftige irrigatiekanalen op langs dewelke de terassen (uit pre-incatijd) bevloeid worden. Norma vertelt ons onderweg het ene weetje na het andere.
Na een stevige klim komen we op een mirador waar je wat kan drinken en/of eten. We kunnen er proeven van de zure sancayo cactusvruchten. We zien ook voor de eerste keer de levende proviandkamer: een caviahok.

We zetten onze wandeling verder richting CosŮinhua. Daar aangekomen volgen we een nieuw aangelegde, onverharde weg dwars door het dorp en dit mag je erg letterlijk nemen. Soms loopt de weg dwars door een huis! Deze nieuwe weg wordt door de mijnmaatschappij aanlegd om uiteindelijk achter de canyon een mijn te ontsluiten. Bij de plaatselijke bevolking is er veel protest tegen de weg omdat er weinig tot geen respect is voor hen bij de aanleg en omdat hij het leven enorm verstoort. Bij de aanleg van een eerste poging voor de weg is de bergflank beginnen schuiven en heeft zo het bestaande irrigatiesysteem van het volgende dorp (Malata) verwoest. Met als gevolg dorre velden en geen sprake van compensatie!

Wandelend over deze weg genieten we van de eenvoud en rust van de dorpen, van de mooie omgeving en van de deskundige uitleg van Norma. Van de andere kant stelt deze weg ons wel wat somber want hoe gaat de canyon er binnen ettelijke jaren uitzien als er vrachtwagens over deze weg dwars door canyon en dorpen gaan denderen? Wat met de schuwe condors? Volgens ons staat de canyon er niet goed op.

Na Malata wandelen we door hun verdroogde akkers en dalen we steil af naar Sangalle. Voor we afdalen zien we nog een mooie waterval liggen en aan de overzijde zien we heel mooi het pad (langs waar we morgen uit de canyon moeten klimmen) steil naar boven zigzaggen. Sangalle is een echte oase van groen in de canyon. Enkele rijkere families uit Cabanaconde kochten dit stuk grond en richten er een soort camping op. Het is er aangenaam verpozen. Een heel simpele cabin met een fatsoenlijk bed, een gezellige bar en een zwembadje. Hierin nemen we een deugddoende duik na weer een erg warme, zweterige en stoffige dag. Wanneer ik dan tot mijn grote verbazing merk dat ik de match BraziliŽ-Duitsland kan bekijken, is mijn dag weeral geslaagd. Alhoewel de sfeer onder het Peruaans personeel van verrukking omslaat in verstomming wanneer hun Braziliaanse favorieten medogenloos ingemaakt worden door de Duitsers.

's Avonds genieten we nog van een simpel maar lekker avondmaal met een biertje en kruipen we op tijd in bed want morgen komt de door iedereen als superzwaar aangekondigde klim uit de canyon er aan.