Peru-reis Veerle en Raf

3 juli tot en met 6 augustus 2014


vorige dag Fotoalbum dag 8 volgende dag

Dag 8: bezoek aan de Uros eilanden (Bokrijk in het kwadraat) en overnachting op Amantani op het Titicacameer


Onze volgende tweedaagse op het Titicacameer is een groepsuitstap met Allways Travels. Onze twee vlaamse collega's zijn ook van de partij. Na het ontbijt worden we opgepikt en naar de haven gebracht. Daar kopen we "vrijblijvend" wat voedingswaren als cadeau voor ons gastgezin van vanavond op Amantani.

Uroseilanden Als we inschepen blijkt onze groep te bestaan uit een Amerikaans gezin, een jong Hollands koppel en 8 Vlamingen buiten ons.
Het is leuk om nog eens een babbeltje te kunnen doen in het Nederlands.

Onze eerste bestemming op het Titicacameer zijn de Uros-eilanden. Dit zijn drijvende eilanden van totorariet. Bij aankomst worden we overrompeld door de toeristische drukte. Bij bijna elk eiland legt een boot met toeristen aan en overal wordt hetzelfde toneeltje gespeeld en probeert men daarna zoveel mogelijk spullen te verkopen. Ik vind het leuk om eens op die eilanden rond te wandelen en te voelen hoe ze golven onder je voetstappen, ik vind het ook fijn om de uitleg te horen hoe deze eilanden gemaakt en onderhouden worden, maar heel het commerciŽle circus dat er rond hangt begint me vrij snel te enerveren. Ik trek me wat terug in de luwte en hoop dat we snel verder varen. Na nog een tweede verplichte stop op een eiland met erop een eet- en dranktentje, varen we eindelijk verder. Leuk om de Uros-eilanden gezien te hebben, maar absoluut ons ding niet. Ook Veerle vond het niet echt fijn.

Nu varen we met ons bootje richting Amantani een van de grote eilanden op het reusachtige meer. Aangezien we nu niet echt op een speedboot zitten varen we ruim 2 uur. We genieten van het zicht en van de zon op het open bovendek van het bootje. We beschermen ons wel goed tegen de zon want die kan hier erg branden op 4000m hoogte en boven een wateroppervlak. De wind is ook vrij frisjes door de hoogte. Het fijne is wel dat we nu een rustig dagje hebben nu we voor het eerst op grote hoogte zijn zodat we langzaamaan kunnen wennen aan de ijlere lucht.

Bij aankomst op het eiland worden we opgewacht door de "burgemeester" van Amantani en door onze "mama's". Ze zien er prachtig uit in hun typische kledij. Probleem is dat ze geen woord Engels spreken, we leerden onderweg enkele woordjes quechua maar dat is zo'n moeilijke taal dat we die snel vergeten zijn. Het wordt dus behelpen met onze beperkte kennis van het Spaans. Een eerste test.

Carnaval in Amantani Wij worden samen met een ander Vlaams koppel toegewezen aan Olga. We logeren in haar huis waar ze samen met haar vader Mariano woont. We krijgen als lunch een lekkere maaltijdsoep met verschillende soorten aardappelen in. Heerlijk.
Na de lunch worden we op het dorpsplein verwacht en wandelen we met onze groep naar de top van het eiland waar een oude pachapapa en een pachamama tempel staat, wij gaan naar de pachapapa. We klimmen van 3850m naar 4130m, geen groot hoogteverschil maar door de ijlere lucht moeten we het rustig aan doen. Iets te snel stappen en je bekoopt het meteen. Een goede oefening voor wat de volgende weken nog komen moet! We komen mooi op tijd boven aan om te genieten van een erg mooie kleurrijke zonsondergang boven het Titicacameer. Daarna wandelen we door het donker terug naar onze gastvrouw.

Na het avondeten volgt nog een verplichte toeristische uitstap. We moeten ons van onze gastvrouw uitdossen met plaatselijke kleren en dan wandelen we met haar naar een zaaltje in het dorp. Daar zit een muziekgroepje te wachten en ze brengen voor ons vrij eenvoudige maar toch leuke Peruaanse volksmuziek. De mama's nemen de gasten op sleeptouw en of je nu wil of niet dansen zul je! Ik haat dansen en plaats me tactisch wat opzij met een grote fles bier in mijn handen en slaag erin om te ontsnappen. Veerle ziet het helemaal zitten en gaat er voor. Na een tijdje verlaten we het feest en gaan we slapen. Dat lukt niet zo geweldig want het bed is klein, kraakt en heeft een matras met strovulling en dat slaapt toch niet zo goed voor verwende europeanen.