Sri Lanka-reis Veerle en Raf

5 juli tot en met 29 juli 2017


vorige dag Fotoalbum dag 15 volgende dag

Dag 15: een lange wandeling naar de Bambarakanda en Lanka Ella watervallen


Vandaag een tweede lange wandeldag. We gaan naar de hoogste waterval van Sri Lanka, de Bambarakanda waterval (293m hoog), wandelen.Als we zouden vertrekken vanaf de homestay zou de wandeling te lang zijn dus laten we ons een eind wegbrengen door een tuktuk. Ook dan zullen we vandaag nog een kleine 20 kilometer moeten wandelen.

Het slingerende paadje door de Lyburn theeplantage in Ohiya Na het ontbijt, krijgen we van onze gastvrouw een berg pannenkoeken mee als lunchpakket en weg zijn we. We nemen de weg richting Horton Plains maar laten ons afzetten aan een paadje dat door de theeplantages van Lyburn naar beneden loopt. Hier start onze wandeling.

Eerst wandelen we steil bergaf langs een slingerend pad door de theeplantage. Onderweg komen we groepjes vrouwen tegen die thee gaan plukken en ook groepjes mannen die de plantage gaan onderhouden. We hebben vanaf deze bergflank fantastische uitzichten over de streek die niet veel moeten onderdoen voor de uitzichten van gisteren. We verbazen ons over de grootte van een Reuzen Sri Lankaanse miljoenpoot die het pad oversteekt en dalen dan verder af.

Als we beneden uit de theeplantage komen, komen we op een bredere weg terecht in erg slechte staat. Hij draait rond een kleine oude theefabriek en klimt dan stevig omhoog naar een magnifiek uitkijkpunt. Deze weg is ook bekend als de Devil's staircase.

Deze weg volgen we nu kilometerslang en we passeren daarbij meerdere theeplantages en ook enkele vrij armoedige Tamildorpjes. De theeplukkers hebben het duidelijk niet breed in Sri Lanka. De mensen bekijken ons nieuwsgierig (veel wandelaars passeren hier niet) maar erg vriendelijk. We zien meerdere theepluksters aan het werk. Na een tijdje krijgen we gezelschap, niet van een Sri Lankaan maar van een straathond. Hij besluit ons verder te vergezellen. Als wij stoppen bij een uitkijkpunt stopt hij ook, als we verder gaan volgt hij netjes.

De mensen die we tegenkomen, denken dat het onze hond is en roepen hun honden terug. Als we door een dorpje wandelen en "onze" hond interesse toont voor wat kuikens die er rondlopen wordt hij weggejaagd door een oudere man en spreken wij hem ook vermanend toe. Vreemd genoeg reageert hij op de tekens die wij hem geven!

We wandelen zo een 10tal kilometer tot we bij ons doel komen: de Bambarakanda waterval. We kopen een spotgoedkoop ticketje, het is duidelijk dat hier niet veel buitenlanders komen want anders zouden er wel twee tarieven zijn. Dan wandelen we het bos in naar de voet van de waterval. De waterval is mooi, maar in deze tijd stroomt er niet zoveel water dus echt indrukwekkend is ze niet. Het is er echter aangenaam vertoeven en we verorberen er onze heerlijke pannenkoekjes. We zijn er ook niet alleen. een groepje Sri Lankaanse toeristen is er aan het genieten van een frisse duik in het natuurlijke zwembad aan de voet van de waterval, vergezeld van een stevige scheut sterke drank.

Na onze pannenkoekjes wandelen we verder naar een tweede waterval zonder "onze" hond want die heeft hier een vriendje gevonden en verkiest zijn gezelschap boven het onze. Het pad er naar toe is eigenlijk niet meer toegangkelijk wegens zogenaamd te gevaarlijk, maar voor n keer negeren we de richtlijnen en wandelen toch verder. Het eerste stuk van het pad is inderdaad opletten geblazen. We moeten steil omhoog over een deken van afgevallen dennennaalden die het pad heel slipperig maken. Blijkbaar zijn er ook wat grondverschuivingen geweest op deze steile helling. We snappen dus wel dat je hier even voorzichtig moet zijn. En keer we het steile stuk voorbij zijn, wordt het leuk wandelen. We volgen een smal paadje tussen het hoge gras en komen zo uiteindelijk bij een riviertje. We volgend dit riviertje nog even stroomopwaarts langs het water en over de rotsblokken in de rivier en komen uiteindelijk aan bij de veel kleinere maar erg mooie Lanka Ella waterval.

De mooie Lanka Ella waterval Hier zitten we echt alleen op de wereld. We nemen dan ook een uitgebreide rustpauze en genieten van de rust en het natuurschoon.

Na een tijdje moeten we echter verder, want we moeten nog wel een eindje. We keren op onze stappen terug, kijken nog even rond bij de Bambarakanda waterval waar de Sri Lankanen ondertussen verdwenen zijn en gaan dan terug naar de weg. Vlak bij de inkom aan de overkant van de straat, is er een klein winkeltje/barretje en daar gaan we dan ook snel iets lekkers drinken.

Na de deugddoende rust en de verfrissing, wandelen we de resterende 5 kilometer van onze wandeling tot aan de grote baan waar we gaan proberen een bus te nemen naar het 16 kilometer verder gelegen Haputhale. Als we bij de baan aankomen, zien we net een bus aankomen en zo zijn we dus snel onderweg.

In Haputhale moeten we het even bekijken. Nemen we een trein, tuktuk of bus terug naar Ohiya? Voor de trein zijn we blijkbaar te laat en veel bussen rijden er niet dus wordt het een tuktuk. We kijken wat rond en vinden een chauffeur die ons voor een prijsje wil brengen. Het is nog een stevige rit van ruim 20 kilometer terug naar Ohiya. Eerst langs een grotere baan naar Boralanda maar dan via een mooie kleine slingerende weg terug naar Ohiya. Als we nog een paar kilometer van onze homestay zijn, willen we uitstappen om de laatste kilometers nog te wandelen, maar onze chauffeur kan niet teruggeven en wij hebben geen kleine briefjes meer dus rijden we maar verder naar de homestay om nog wat geld uit onze rugzak te nemen. Daar aangekomen biecht onze chauffeur op dat hij zich misrekend had in zijn prijs en dat hij eigenlijk toch wel veel te weinig had gevraagd, maar dat hij zich zal houden aan zijn afspraak. Afgesproken is afgesproken. We vonden zijn prijs inderdaad al aan de heel lag kant, dus geven we hem een stevige fooi boven op zijn prijs. Hij tevreden, wij content.

Na onze vermoeiende dag van een kleine 20 kilometer wandelen, schuiven we aan bij een maaltijd die nog een tikkeltje pikanter is dan de vorige dagen maar die weer heerlijk smaakt. We praten nog uitgebreid na met nieuwe gasten en kruipen dan moe en voldaan in ons bed. Morgen trekken we weer verder.