Sri Lanka-reis Veerle en Raf

5 juli tot en met 29 juli 2017


vorige dag   volgende dag

Dag 24: met bus, (overvolle)trein en bus naar Katunayake


Een mooie Ceylonhaan maakte ons 's morgens wakker Aan alle mooie liedjes komt een eind en dus ook aan onze reis door Sri Lanka. We vertrekken vandaag terug richting luchthaven om er morgenvroeg om 10u onze vlucht naar huis te nemen. We worden vroeg gewekt door een raar maar luid vogelgeluid. We sluipen stilletjes de kamer uit en doen twee leuke waarnemingen. Eerst zien we een Geelgevlekt dwerghert grazen en verdwijnen in de struiken en daarna verschijnt de vogel met de rare roep. Het blijkt een Ceylonhoen te zijn, een mooie endemische soort.

Dan gaan we snel ontbijten en inpakken want we willen de kusttrein van Matara naar Colombo nemen met vertrek in Matara om 20 voor 10. Aangezien we geen gereserveerde tickets voor deze trein hebben, willen we op tijd in het station zijn om daar goede zitplaatsen te hebben voor wat een mooie treinreis zou moeten zijn omdat je hele stukken vlak langs de oceaan rijdt.

We vragen Suranga om een tuktuk voor ons te regelen en die chauffeur zet ons netjes af aan het busstation van Tangalle, hij wijst ons ook een bus aan die naar Matara gaat. We twijfelen niet want de bus staat op vertrekken en stappen dus snel op. Normaal gezien hebben we nu tijd genoeg maar wat blijkt dit is de ergste boemelbus waar we ooit al op zaten en de tijd tikt genadeloos weg. Als we uiteindelijk in Matara aankomen, springen we in de eerste lege tuktuk die we zien en die zet ons af aan het station. We schuiven aan om tweede klasse tickets te kopen maar die kerel beweert uitverkocht te zijn, terwijl dat in principe niet kan in Sri Lanka, en stuurt ons door naar zijn collega van de derde klasse tickets. Ik check bij hem of het klopt of er geen tweede klasse tickets meer zijn en hij zegt dat er altijd tickets zijn, dat ze niet kunnen uitverkocht zijn, dus wij maar weer naar het vorige loket.

Ik begin het op mijn zenuwen te krijgen en laat Veerle het nu vragen. We krijgen hulp van een Sri Lankaan achter ons in de rij en wat blijkt nu. Er zijn al zoveel tickets verkocht voor tweede klasse dat de zitplaatsen al volzet zijn en dus wou hij geen tickets aan ons meer verkopen omdat we niet meer zouden kunnen zitten! Jammer dat we niet kunnen zitten maar dat kunnen we ondertussen in derde klasse ook al niet meer en we moeten deze trein hebben dus tickets graag! We blijven wel recht staan!

Uiteindelijk hebben we onze tickets en stappen we op de trein die inderdaad al verbazingwekkend vol zit als je weet dat dit het beginstation is. We dumpen onze rugzakken in de bagagerekken in de wagon en plaatsen ons in het gangetje. Hopelijk stappen er onderweg wat mensen af die nu zitten zodat we toch nog kunnen gaan zitten. Anders wordt het een dikke 4 uur rechtstaan.

Het traject is wel mooi, maar tegen dat we aan het echt mooie stuk komen langs de oceaan, zit de trein al heel vol en staan we nog steeds in het gangetje met nu al heel wat minder plaats. Niemand stapt onderweg af en overal stapt er veel volk op. Het wordt zelfs zo erg dat ik het laatste half uur van de rit constant in close contact sta met een man voor me en een vrouw tussen ons in. Niet echt prettig, maar niks aan te doen! Op het laatst zit de trein zo vol dat mensen uit de deuropeningen hangen om toch maar mee te kunnen. Ik geraak in gesprek met een verkoper die naast mij uit de deur hangt. Voor hem is de verkoop vandaag een ramp want hij geraakt gewoon niet door de trein. Hij verklaart de drukte. Morgen starten de jaarlijkse grote Pera Hera festiviteiten in Kandy en daar gaan duizenden Sri Lankanen naar toe waarvan een groot deel met de trein en daar zitten wij dus tussen. De treinreis is dus een heel andere belevenis geworden dan we verwacht hadden!

Als we rond 14 uur in Colombo Fort aankomen is het complete chaos. Vooraleer iemand de trein kan verlaten proberen tientallen mensen zich al naar binnen te persen om zo een zitplaats te kunnen bemachtigen van de afstappers. We staan al in de gang maar Veerle moet zich echt naar buiten worstelen. Ik probeer me een weg te banen de wagon in want ik moet onze rugzakken nog oppikken. Als ik ze kan nemen, duw ik er al eentje door het venster naar buiten die Veerle kan aanpakken, met de tweede rugzak probeer ik me terug een weg naar buiten te banen. Manmanman, dit is niet normaal!!! Uiteindelijk lukt het me van de trein te geraken en hebben we al onze bagage. Oef!

Om een beetje van de stress te bekomen, besluiten we eerst een hapje te gaan eten vooraleer we verder reizen. We vinden een eettentje vlak naast het station, als we binnen stappen worden we nieuwsgierig bekeken, blijkbaar gaan hier niet veel toeristen eten. De mensen zijn echter super vriendelijk en maken een tafeltje vrij voor ons, poetsen dat netjes af en plaatsen onze rugzakken op een veilige plaats. We smullen van wat hartige gebakjes en zetten dan met een volle maag onze weg verder.

De juiste bus vinden in de immens grote bushalte aan Colombo Fort is niet simpel. Uiteindelijk belanden we in de buurt van waar de opstapplaats zou moeten zijn van de goedkope maar goede expresbus naar de luchthaven, maar we slagen er in om toch op een private bus verzeild te geraken. Och het is wat duurder maar we zijn onderweg en deze bus rijdt toch ook langs de expresweg.

We stappen af aan de bushalte van Katunayake en nemen daar een tuktuk naar onze laatste verblijfplaats in Sri Lanka: de Airport Green Olive Villa. Het kost onze chauffeur wat moeite om het verblijf te vinden en we staan ook even te wachten voor een gesloten poort, maar uiteindelijk zijn we netjes op tijd aangekomen.

We checken in en nemen een verkwikkende douche na een vermoeiende reisdag. Het eten 's avonds is niet echt fantastisch maar we zitten hier rustig en zullen morgenvroeg lekker relaxed naar het vliegveld kunnen en dat was tenslotte de bedoeling.